Op twee punten kunnen we vertrekken:
Bij de kerk in Vilaflor (waypoint Vilaflor) of voorbij het restaurant La Vendimia aan het eind van de Camino de San Roque waar genoeg parkeerplaatsen zijn.

Waypoint Vilaflor is geplaatst bij de informatieborden van de wandelroute TF 72 en GR 131in de directe omgeving van het kerkplein. We lopen een gedeelte van de Calle Castaños en lopen achter de kerk langs en gaan via de Avenida La Paz naar de TF 21. Steken deze over en gaan de Camino de San Roque in. Aan de rechterzijde staat een groot informatiebord van het restaurant La Vendimia. Bij een T-kruising gaan we rechtsaf en passeren het restaurant en gaan een 4x4 pad in waar ook de auto in de directe omgeving geparkeerd kan worden.
Op dit punt staat nu een (nieuw) info-bord over de lange afstandswandeling GR 131 én het bord over Las Lajas is verdwenen!
Het is een breed pad wat niet altijd gemakkelijk te lopen is. Op verschillende plaatsen zijn (nog) info-borden geplaatst. Maar wat er op staat is meestal niet of slecht te lezen. Maar er staat vermeld dat de paden “gerestaureerde” oude routes zijn. Dat zal wel een hele tijd geleden zijn maar nadien heeft niemand er blijkbaar ooit nog een keer naar gekeken of de borden er nog staan en/of ze nog leesbaar zijn. Maar dat zijn we wel gewend (van de overheid) in Tenerife. Onderhoud is blijkbaar niet in het woordenboek opgenomen. Aan het eind van de route bij Zona Recreativa Las Lajas is het infobord ook weg. Alleen de palen staan er nog! En dit was niet de eerste keer dat wij dit vastgesteld hebben bij deze route!
In het begin is het een interessante route. Niet echt spectaculair. Alleen waar het terrein meer “open” is zijn er mooie vergezichten. De route is met groene stippen goed gemarkeerd (2009) maar deze stippen hebben veel van de zon te lijden en na een paar jaar kunnen ze wel verbleken.
Op bijna 4 km afstand is nog een overblijfsel te zien van een voormalige Galería. In deze omgeving zijn in het begin van de 20e eeuw vele duizenden pijnbomen geplant voor de winning van hars. Meestal zijn de bomen aan de westzijde inkepingen gemaakt voor de winning. Deze hars werd onder meer gebruikt voor het dichten van schepen en voor genezingsolie.
We gaan door de Barranco del Cuervo heen en dan is het een paar honderd meter behoorlijk klimmen langs een smal pad waarop heel wat losse stenen liggen. De uitzichten worden hier steeds mooier. Als we de klim gehad hebben is het nog ruim een kilometer voordat we bij Las Lajas zijn. We lopen als het ware met een grote boog om de Montaňa Las Lajas heen.
Het water uit de kraan in Lajas is, zoals bij alle “Zonas Recreativa”, drinkwater. In de weekeinden is het, bij goed weer, heel druk en wordt er heel wat gebarbecued.