Even voorbij Masca is aan de rechterkant Mirador Cruz de Hilda. Dit is bij een (nieuw) restaurant dat tijdens onze wandeling gesloten was. Bij de Mirador is voldoende parkeerruimte.
De eerste paar honderd meter gaan over een 4x4 pad. Maar dan begint het “echte” wandelpad. In het algemeen goed te volgen en te vinden. Op bepaalde punten waar een “rotsplateau” is, is het soms lastig het pad (aan de andere kant) weer te vinden. Goed kijken en op deze punten zijn bijna altijd wandelstenen geplaatst en aan de rechterkant van het pad is te zien dat het pad aangelegd is.
De route is niet bijzonder lang (heen en terug maximaal 8 km). Het pad vereist behoorlijke stapzekerheid en bij een aantal punten zijn zowel de dalings- als stijgingspercentages behoorlijk. Wij hebben de route daarom ingedeeld bij “zwaar” ondanks het feit dat het hoogteverschil ca. 200 meter is. Maar 200 meter op dit pad is niet te vergelijken met 200 meter op 4x4 paden zoals bij de Parador.
Maar we hebben er heel veel voor teruggekregen. Bij helder weer is het fenomenaal! Wij vinden deze route nog mooier dan het Guerguespad! Maar we hebben wel een zekere voorliefde voor het Teno-gebied ondanks het feit dat het weer van het ene moment op het andere moment kan veranderen.
De route wordt niet veel belopen. We zijn zowel op de heen- als terugweg niemand tegengekomen!
Naast stapzekerheid is het niet hebben van hoogtevrees een “vereiste”, zeker waar aan beide zijden op een richel prachtig uitzicht is!
Vlak voor het plateau hebben we ook uitzicht op de zee. De golven zien we tegen de rotsen “breken” Heel fraai.
Na ca. 3.1 km komen we uit op een groot plateau (waypoint Fortaleza), enigszins te vergelijken met de Roque del Conde. Op dit plateau is vroeger akkerbouw bedreven.
In het boek “Teno, Teneriffa, Wanderungen door Miguel Perez Carballo” (Duitse vertaling) wordt verteld dat dit de (vroegere) graanschuur was van de bewoners van Masca. Wij vragen ons dan af hoe de bewoners dit “destijds” gevonden hebben (er waren geen luchtfoto’s) en dan ook nog een pad daarvoor hebben aangelegd. Bewonderenswaardig. Daarom is het jammer dat zo’n pad niet gemarkeerd is en niet in stand wordt gehouden!
In het zojuist geciteerde boek staat dat de route nog ca. 800 meter verder gaat maar dat hebben we niet kunnen vinden ondanks het feit dat we een route op onze GPS hadden. Maar een GPS-route zonder pad is voor ons onvoldoende. Bovendien waren de veldjes overdadig begroeid en dan is een pad ook veel moeilijker te vinden. Ook (duidelijke) markeringen ontbraken.
We zijn nog wel naar de rand van het plateau gelopen. Daar hadden we uitzicht op het eind van de Masca kloof en de zee. De finca die aan het eind van de Masca kloof aan de linkerzijde staat was goed te onderscheiden.
We hebben voor de liefhebbers die meer verstand hebben van richtinggevoel dan wij het niet door ons gelopen deel van de route apart “toegevoegd”.
Toen wij “later” op Google Earth gekeken bleek ons dat de route aan de linkerkant van het plateau “doorloopt”. Op ons “eindpunt” is dan ook het klaarblijkelijke begin van het laatste stuk!
Als we toen ons “nieuwe” GPS hadden gehad met “permanent” kompas dan hadden we het hoogstwaarschijnlijk wel gevonden!
Een heel klein beetje teleurgesteld zijn we teruggegaan maar wat we hebben gezien was de moeite meer dan waard! En dat is dan voorzichtig uitgedrukt.
Zonder enige reserve een aanrader!
De GPS had op bepaalde punten moeite met de plaatsbepaling. Normaal ligt de nauwkeurigheid ruim onder de 10 meter maar nu was het op sommige plekken aanmerkelijk meer dan 10 meter. Als voldoende op de route ingezoomd wordt zijn de uitslagen goed te zien.

Klik op de Google foto om de route als Google Earth bestand te downloaden en te verkennen!