Uitgangspunt van onze wandeling is de parkeerplaats bij Masca aan de TF 436. De wandeling bestaat uit twee gedeelten maar staat in één bestand. Het eerste gedeelte gaat naar waypoint KP1 Masca en sluit aan op de route Mirador de Baracán-Cumbre de Bolico-Las Portales RW (no. 202) en het tweede gedeelte gaat naar het strand aan het einde van de Masca kloof (Barranco de Masca).

1e gedeelte:
Vanaf de parkeerplaats moeten we eerst ca. 600 meter lopen langs de TF 436 en bij de Masca bar gaan we rechtsaf naar de route PR TF-59 (Masca-Las Portelas). We lopen langs een paar (fraaie) huizen en stijgen behoorlijk. Na enig klimmen komen we op een T-kruising. Links staat een kruis en daarom gaan we rechts. We gaan recht op een huis af maar we gaan er toch langs. Nog een huis en ook daar loopt een pad en na korte tijd komen we op een geasfalteerde weg!
Op de terugweg blijkt dat we aan het eind een heel klein stuk ander pad moeten nemen. We komen dan weer uit bij de T-kruising en zijn dan het pad met het kruis waar we op de heenweg niet “in mochten” toch gepasseerd. Een heel klein rondje!
We passeren een restaurant dat op een mooi uitzichtpunt staat (waypoint Cruz de Hilda) en dat aan de TF 436 ligt. Aan de achterzijde daarvan gaat het pad verder. Nog even wat klimmen maar dan is het voorbij. Langzaam stijgen we maar dat is niet noemenswaardig. Bij mooi weer schitterend uitzicht. Indrukwekkend!
Als “toerist” heb je meestal niet in de gaten hoeveel werk er (in het verleden) is verricht het pad te maken. Over een groot deel van de route zijn “muren” van stenen gemaakt en de ondergrond is ook ingelegd met stenen. Ezelspaden worden ze ook wel genoemd. En wij lopen er prinsheerlijk overheen niet beseffende hoeveel zweetdruppels de aanleg heeft gekost. En dat is jammer dat veel van deze paden niet opgenomen zijn in een duidelijk aangegeven netwerk!
Bij waypoint KP1 Masca zijn er verschillende keuzes die op het bord vermeld staan en in “onze” wandeling 202 zijn verwerkt.
Voor bijv. een korte wandeling een echte aanrader.

2e gedeelte:
De Masca kloof is – naar onze mening – hét voorbeeld van de waarde van schattingen van de duur van wandelingen. Wij hebben over ca. 5 km, inclusief pauzes en lunch, bijna 6 uur gewandeld. “Echte” wandelaars (veelal jonger!) doen over de heen- en terugweg ook ca. 6 uur! Zo’n groot verschil geldt niet alle wandelingen maar de door “ons” opgegeven duur komt wel overeen met “onze” werkelijkheid!
Tickets kun je op verschillende plaatsen in Masca kopen. Ook in Los Gigantes waar de boot aankomt. Het is mogelijk bij de haven een taxi te nemen. Kosten ca. 20 euro (2009). Als je daar een ticket koopt wordt de taxi zelfs “even” geregeld.
De afstand van de route is bijna in elk boekje verschillend. Het gaat van 5.5 tot 8.5 km. Onze indruk is dat het ca. 5 km is. We baseren ons op de cijfers die op de stenen gezet zijn. Na elke 100 meter werd het getal hoger! De GPS biedt geen uitkomst omdat deze, tijdens de route, volledig op hol geslagen is. Regelmatig was er geen signaal. Zelfs aan de kust kreeg hij het niet goed voor elkaar de plaats te bepalen. Op de aanlegsteiger, die een klein stukje in zee steekt, was het eindelijk zover: een goede plaatsbepaling! Aan de hand van Google Earth hebben we de route "gefatsoeneerd". Dat is dan ook de reden waarom het profiel aan het eind van de route schuin naar beneden loopt.
Voor de “leukigheid” hebben we de route van de boot ook op de website geplaatst.

En nu de route zelf!
In het allereerste begin gaat het nog van een “leien” dak. Maar dan begint het! Een heel moeilijk te belopen pad. Tot op heden staat dit pad – qua moeilijk lopen – bij ons op de eerste plaats. Maar daar staat wel iets tegenover: machtige rotsen!
Hier en daar is het goed opletten omdat het niet direct duidelijk is waar het “pad” is. Maar na enig zoeken lukt het dan omdat je dan een wandelaar ziet opdagen waar jezelf heen moet. Tot aan het einde blijft het moeilijk lopen. Ook het lopen vraagt veel inspanning omdat regelmatig over (grote) keien geklommen moet worden. Heel inspannend!
Regelmatig steek je de barranco over om aan de overzijde te gaan lopen. Hier en daar hoor je ook het water dat door de barranco loopt. Twee kleine watervalletjes waren nog te zien ondanks het feit dat het vrij lang droog was geweest. Halverwege de route, zo schatten wij in, is er nog een hek in de route. Waarschijnlijk bedoeld om – bij slecht weer – de route af te sluiten. Ook op de Guerguespad is zo’n hek (route 081) dat gesloten kan worden.
Aan het eind, waar het keienstrand is, kan nog gezwommen worden (bij weinig zeegang). Op de aanlegsteiger is een klein trapje met daaronder een zwemtrap. Niet ongevaarlijk als de zee onrustig is!
De laatste boot gaat om ca. 16.30 en is niet altijd op tijd (2x gelopen en 2x te laat!). De bootreis gaat niet direct naar Los Gigantes. Eerst een stuk richting Teno (voor het zien van dolfijnen) en dan weer langs de kust terug.
Het eerstvolgende keienstrand langs de kust is Playa Barranco Seco (routes 204 en 205). Als je deze wandelingen gelopen hebt herken je het strand onmiddellijk. Dit geldt ook de uitgang van de Galería van route204 die even verderop is op ca. 200 meter hoogte zichtbaar is ter hoogte van de waterpijp.
Wanneer we aankomen in de haven van Los Gigantes hebben we, ondanks onze moeheid, een voldaan gevoel. En nu nog naar Masca voor het ophalen van onze auto.

Klik op de Google foto om de route als Google Earth bestand te downloaden en te verkennen!