Deze route loopt tot bijna de ingang van de Galeria naar Los Gigantes parallel met route 204.
We vertrekken vanaf de parkeerplaats Mirador del Morro de Lino (TF 436) waar ook het Guerguespad begint. Een kort stuk lopen we parallel met deze route maar al heel snel slaan we links af. Het pad wordt aanmerkelijk minder belopen dan het Guerguespad. In het begin van de route liet een schaapherder ons weten dat het niet verantwoord was de route te volgen omdat er veel regen (de volgende dag!) werd verwacht. Misschien is dat wel de reden dat wij op deze route (2x gelopen) niemand zijn tegengekomen!
Het is een smal pad waar op behoorlijk veel plekken struiken over het pad groeien. Op bepaalde plaatsen is al een snoeischaar gehanteerd maar dat heeft niet echt zoden aan het pad gezet! Het pad is een voorbeeld van de wijze waarop veel wandelpaden in Tenerife onderhouden worden: geen markeringen, geen namen en geen (voldoende) onderhoud.
Gelukkig hebben ons voorgegane wandelaars wandelstenen geplaatst. Zonder deze stenen zou het pad, voor ons, niet te vinden zijn geweest. Het is daarom een heel goede gewoonte dat “nieuwe” wandelaars aan dit gebruik van het plaatsen van stenen blijven meedoen. Maar nu het pad met de GPS in kaart is gebracht is, is het nu wel veel gemakkelijker geworden maar het blijft wel opletten op dit soort weinig gelopen routes.
Het is een lange en inspannende wandeling (ca. 1000 meter omlaag en 275 meter omhoog). Maar, halverwege de wandeling kan in zee gezwommen worden. Kristalhelder water; de baai is redelijk beschut maar omdat het “onbekend” water is: altijd oppassen! Toen wij er waren was de zee te onrustig om verantwoord te zwemmen.
 Maar voordat de zee bereikt is moeten heel wat hindernissen en barranco’s worden overwonnen. Op verschillende plaatsen moet de barranco overgestoken worden of een stukje worden gevolgd. Bijzonder goed moet dan worden opgelet waar het pad weer begint en/of ophoudt.
De eerste Galería El Sauce ligt bij een paar stenen gebouwtjes waar we tussen door moeten lopen. De tweede Galería, een heel stuk verder, ligt aan de linkerkant; daar steken we een barranquillo over en gaan – bij een aantal vijgenbomen –aan de andere, rechterzijde, van de barranco verder.
De derde Galería El Natero die we bereiken draagt als bouwjaar 1933. We zijn dan inmiddels voor de zoveelste keer in de barranco aangeland en ruim 700 meter gedaald. Nu is het nog 300 meter dalen voordat we bij zee aankomen.

Op dit punt (waypoint Natera) is er een alternatief via de waterleiding mogelijk.
Bij de Galería El Natero moeten we omhoog klimmen om bij de waterleiding te komen. Deze route is niet voor degenen die hoogtevrees hebben. Bovendien zijn de tunnels door de rotsen niet erg breed en hoog en sommige tunnels zijn zo lang dat er geen daglicht is en om deze reden pikdonker. Een zaklantaarn biedt dan uitkomst. Ook de GPS valt regelmatig uit maar dat is geen probleem omdat de waterleiding de route is! Het klimmen of dalen is niet de moeilijkheidsgraad maar het regelmatig vasthouden aan de gemetselde rand van de waterleidingbuis en de soms wel heel smalle rand langs de buis. Het eindpunt van de waterleidingbuis is in de directe nabijheid van de Galería van de route naar Los Gigantes , route 204.

Onder in de barranco is het weer goed opletten om het pad weer te vinden maar – dankzij de wandelstenen - vorderen we gestaag. We beginnen de branding te horen. Het allerlaatste stuk ontbreken de wandelstenen maar de zee wijst ons de weg. Het strand is een grof keienstrand en aan het einde zien we weer een (de enige) inham waar we weer verder moeten.
Ook daar is het even zoeken maar al snel vinden we het pad dat weer langzaam omhoog gaat. Ook hier is het weer barranco in en uit. Als we de overzijde van de barranco een stenen wand met een deur daarin zien – waar we moeten zijn zo denken wij – begrijpen we niet hoe we daar moeten komen. Maar het pad gaat weer naar de barranco en we komen bij een waterleiding, waypoint KP GigAraza. We kunnen daar of naar Los Gigantos (route 205) of onze eigen route vervolgen waarvoor we linksaf moeten slaan.
We zijn nu ook op ca. 50 meter afstand van het punt waar het begin of het einde is van de alternatieve route, vanaf Galería El Natero, die voert langs de waterleiding op ca. 200 meter hoogte en van “links” komt. Wij blijven nu (voorlopig) op de rechterzijde van de barranco.
Na ca. een half uur gaan we vanaf de linkerzijde de barranco in en zien we aan dezelfde zijde de vijfde Galería La Junquera op onze wandeltocht. Aan de rechterkant gaan we verder en dan is het eerste stuk een vrij steile klim. Daarna wordt het minder maar in bijna 2 kilometer afstand klimmen we van bijna 400 meter naar 800 meter hoogte.
Op onze klim passeren we een waterkanaal. Wij steken deze over en vervolgen onze route.

Als we echter een klein stukje rechts gaan komen we bij waypoint Gal Tamaino. Wij veronderstellen dat de ingang van deze Galeria uitkomt in de buurt van Tamaino. Echter de tunnel was afgesloten en wij konden de “deur” niet open krijgen. Wellicht dat we het in de toekomst vanaf Tamaino gaan proberen om te bezien of dit waypoint inderdaad het punt is wat wij vermoeden.
In januari 2011 hebben wij aan de andere kant de proef op de som genomen. Ook bij Tamaino is de galería afgesloten ondanks het feit dat deze galería onderdeel uitmaakt van een “officiële” wandelroute van de gemeente Santiago del Teide.

Het eerste stuk lopen we aan de “linkerzijde” van de heuvels met mooie uitzichten op de “Teno”; na een kilometer passeren we Degollado Roque El Paso en gaan we aan rechterzijde verder. Bij de Degollado (= bergkam) staat een peil linksaf die we (moeten) negeren.
Na ongeveer een kwartier komen we langs een verlaten finca waar wel (soms) honden blaffen en hanen kraaien!
We kunnen nu El Molledo heel duidelijk in het landschap zien liggen.

Als we de wandeling rond willen maken dan gaan we linksaf naar Santiago del Teide  (TF-65). Een heel gemakkelijk (in het begin niet) pad.  We blijven de barranco volgen en bij de eerste weg linksaf zijn nog ca. 2 km verwijderd van het beginpunt van de parkeerplaats Mirador del Morro de Lino via de TF 436.
De wandelingen 204 en 205 kunnen we zonder voorbehoud schetsen als schitterend in een bijzonder indrukwekkend landschap! Maar voor deze wandelingen moet er wel een goede conditie zijn.