We vertrekken vanaf de parkeerplaats Mirador del Morro de Lino (TF 436) waar ook het Guerguespad begint. Een kort stuk lopen we parallel met deze route maar al heel snel slaan we links af. Het pad wordt aanmerkelijk minder belopen dan het Guerguespad. In het begin van de route liet een schaapherder ons weten dat het niet verantwoord was de route te volgen omdat er veel regen (de volgende dag!) werd verwacht. Misschien is dat wel de reden dat wij op deze route (2x gelopen) niemand zijn tegengekomen!
Het is een smal pad waar op behoorlijk veel plekken struiken over het pad groeien. Op bepaalde plaatsen is al een snoeischaar gehanteerd maar dat heeft niet echt zoden aan het pad gezet! Het pad is een voorbeeld van de wijze waarop veel wandelpaden in Tenerife onderhouden worden: geen markeringen, geen namen en geen (voldoende) onderhoud.
Gelukkig hebben ons voorgegane wandelaars wandelstenen geplaatst. Zonder deze stenen zou het pad, voor ons, niet te vinden zijn geweest. Het is daarom een heel goede gewoonte dat “nieuwe” wandelaars aan dit gebruik van stenen plaatsen blijven meedoen. Maar nu het pad met de GPS in kaart is gebracht is, is het nu wel veel gemakkelijker geworden maar het blijft wel goed opletten op dit soort weinig gelopen routes.
Het is een lange en inspannende wandeling (ca. 1000 meter omlaag en 275 meter omhoog). Maar, halverwege de wandeling kan in zee gezwommen worden. Kristalhelder water; de baai is redelijk beschut maar omdat het “onbekend” water is: altijd oppassen! Toen wij er waren was de zee te onrustig om verantwoord te zwemmen.
Maar voordat de zee is bereikt moeten heel wat hindernissen en barranco’s worden overwonnen. Op verschillende plaatsen moet de barranco overgestoken worden of een stukje worden gevolgd. Bijzonder goed moet dan worden opgelet waar het pad weer begint en/of ophoudt.
De eerste Galería El Sauce ligt bij een paar stenen gebouwtjes waar we tussen door moeten lopen. De tweede Galería, een behoorlijk stuk verder, ligt aan de linkerkant; daar steken we een barranquillo over en gaan –bij een aantal vijgenbomen– aan de andere, rechterzijde, van de barranco verder.
De derde Galería El Natero die we bereiken draagt als bouwjaar 1933. We zijn dan inmiddels voor de zoveelste keer in de barranco aangeland en ruim 700 meter gedaald. Nu is het nog 300 meter dalen voordat we bij zee aankomen.
Onder in de barranco is het weer opletten om het pad weer te vinden maar – dankzij de wandelstenen - vorderen we gestaag. We beginnen de branding te horen. Het allerlaatste stuk ontbreken de wandelstenen maar de zee wijst ons de weg. Het strand is een grof keienstrand en aan het einde zien we weer een (de enige!) inham waar we weer verder moeten.
Ook daar is het even zoeken maar al snel vinden we het pad dat weer langzaam omhoog gaat. Ook hier is het weer barranco in en uit. Als we de overzijde van de barranco een stenen wand met een deur daarin zien – waar we moeten zijn, zo denken wij – begrijpen we niet hoe we daar moeten komen. Maar het pad gaat weer naar de barranco en we komen bij een waterleiding. Daar hebben wij het waypoint R 204-205 geplaatst omdat op dit punt de keuze gemaakt kan worden naar Los Gigantos te wandelen of naar Casas de Araza te gaan (route 205).
Wij slaan nu rechtsaf richting Los Gigantos en dan zien we plotseling de ingang van de Galería, ca. 50 meter vóór de “woning” waarvoor je eerst wel een smal bruggetje over moet gaan. Toen wij de wandeling hebben gemaakt (februari 2009) waren er werkzaamheden aan de “woning”.
De Galería (tunnel) is goed te lopen (met zaklantaarn) en is ca. een kilometer lang. Aan de ingang zien we het “licht” van de uitgang. Wanneer we uit de Galería komen hebben we fraai uitzicht op zee en op de haven van Los Gigantes. Je bent dan ca. 250 meter boven de zeespiegel. Nu is het nog ca. 2,5 kilometer lopen.
Bij het begin van de tunnel is ook een waterkanaal die NIET gevolgd moet worden.
Na enig zoeken vinden wij een pad dat naar beneden loopt en na korte tijd lopen we langs de zee op meer dan 150 meter hoogte. Daar waar de rotsen het onmogelijk maken een pad te maken gaan we even een “inham” in maar we houden “zeezicht”. Het is een goed te volgen pad. In Los Gigantes komen we uit op de Calle Tabaiba niet ver van het centrum. De route eindigt bij de kerk van Los Gigantes of het busstation (waypoint BusLosGig)
De wandelingen 204 en 205 kunnen we zonder voorbehoud schetsen als schitterend in een bijzonder indrukwekkend landschap! Maar voor deze wandelingen is een goede conditie beslist noodzakelijk