Ons vertrekpunt is een “nieuwe” parkeerplaats aan de TF 38 (tussen km palen 7 en 8).
Bij tijdig vertrek is er voldoende parkeerplaats!
We gaan een kort trapje af en lopen naar het informatiebord. (= route 13, Parque Nacional del Teide). In tegenstelling tot vele andere wandelpaden is de markering redelijk. Omdat het pad veel belopen is en er weinig “uitstapjes” door wandelaars zijn gemaakt is de route goed te volgen.
Bij een T-kruising staat een bordje dat we rechts en links kunnen gaan. Achteraf hebben we begrepen dat zo’n bordje (altijd?) een aanduiding is dat het pad dan “dood” loopt en we weer terug moeten naar de oorspronkelijke route. De “doodlopende” route is de beklimming van de Montaña Sámara. Fraaie vergezichten (als het helder is). Zeker de moeite waard. Dit stukje wordt heel druk belopen. Maar als we daarna de “gewone” route weer oppikken zijn we weer alleen. Op de hele route zijn we twee wandelaars tegengekomen die we al gesproken hadden toen we op de Montaña Sámara waren.
De ondergrond van de route bestaat uit kleine en grotere lavastenen. We gaan nu langzaam stijgen en lopen als het ware een rondje Montaña de la Botije (ca. 2100 meter). Een heel ruig landschap. Na waypoint R 105-106 verandert het landschap.
Nu zet zich een langzame afdaling in. De vergezichten gaan ontbreken en er is weinig of geen begroeiing meer. Maar als je “achterom” kijkt zie je de machtige Teide en de Pieco Viego op de achtergrond!
Bij waypoint 32 sendero gaan de routes 32 en 13 van Parque Nacional del Teide samen naar het beginpunt van de route. Bij het begin van de route staat uitsluitend no. 32 vermeld en geen no. 13. Een misser(tje)!
Echter op de kaart van “Teide Parque National) staan twee verschillende routes ingetekend die blijkbaar toch samenvallen.

105.1 Zona Recreativa de Chio
Aan de rondwandeling Sámara hebben we nog een stuk “voor”geplakt
We vertrekken dan (van de overkant) van de Zona Recreativa de Chio bij km paal 12 van de TF 38 bij een bord waarop staat dat alleen bepaalde voertuigen “authorized vehicles may passed”, d.w.z. jeeps en motorfietsen het pad mogen berijden.
Het eerste gedeelte van het 4x4 pad is heel gemakkelijk te lopen.
Bij waypoint KP2 Sámara steken we een vrij vlak gebied over dat op de TF38 uitkomt in de directe nabijheid van km paal 10. Ook veel belopen maar hier zijn (bijna) geen wandelstenen geplaatst. Omdat het gebied vlak is, is het geen groot gemis maar volgens de kaart van het National Parque zou hier (ook) een gedeelte van de route OS3 moeten liggen. En dan is het wel weer “slordig” dat aanduidingen ontbreken! Bovendien betekent dit dat de natuur nu veel meer beschadigd wordt omdat iedereen zijn eigen weg “zoekt”.En dat is ook te zien! Bij km paal 10 hebben we waypoint KP1 Sámara geplaatst. We steken daar de weg schuin over en gaan een breed pad in de hoop dat dit het vervolg is van de route OS3 en dat we dan uitkomen bij de Sámara. Deze hoop is niet beschaamd. Echter geen bordjes!

Even voor het brede pad lijkt er ook een pad te zijn. Maar dit gaat naar een aantal diepe rotskloven waar een bord staat dat het verboden is open vuur te maken. Dit zijn – naar onze mening – de Cuevas Sámara. Dat is dan ook de reden waarom het pad niet verder gaat.

Het door ons gekozen pad is erg goed te belopen. Het gaat geleidelijk omhoog. Bij goed weer zijn de uitzichten hier ook erg fraai. We komen op ca. 50 meter afstand uit van de parkeerplaats van de Sámara. Steken de weg over en kunnen dan aansluiten op de rondwandeling 105, Montaña Sámara.

Klik op de Google foto om de route als Google Earth bestand te downloaden en te verkennen!